Concepting: Trailwriting™

October 25, 2010 | Archive

Concepting, misschien wel de meest vrije en creatieve periode tijdens elk project. Dit kan heel leuk en uitdagend zijn, dit is de periode waarin wordt geïnnoveerd, maar dit kan ook uitmonden in een grote ramp. Een groot zwart gat waarin heel veel tijd verloren gaat, waarin weinig structuur zorgt voor een stortvloed aan ideeën maar geen concrete resultaten.

Dus om tot een goed concept te komen hebben we er voor gekozen om een andere vorm van ideeën bedenken toe te passen. In deze post zullen we deze methode kort uitleggen, aangezien dit ons toch wel erg veel heeft geholpen en het vooral ook voor humoristische situaties heeft gezorgd.

Na een week of wat rond een whiteboard te hebben gestaan en al onze ideeën gezamenlijk te hedden gespuid was de fut er wat uit en de inspiratie zoek. Ieder idee miste iets of sloot niet aan op de doelgroep. We liepen vast, maar waarom eigenlijk?

Enerzijds liepen we vast omdat het ontwikkelen van een ARG gewoonweg ingewikkeld is. Dit komt onder andere omdat het medium vrijwel grenzeloos is. Het aantal factoren waar rekening mee gehouden moet worden is verschrikkelijk groot: welke media kanalen moeten er aangesproken worden? Wat past bij de doelgroep? Wat zijn de puzzelelementen en hoe ingewikkeld kunnen deze gemaakt worden? Het verzinnen van een concept met zoveel verschillende, invloedrijke factoren is ingewikkeld en vraagt om veel discussie. Dit heeft er voor gezorgd dat wij vaak verkeerde wegen insloegen en weer helemaal opnieuw moesten beginnen. Een tweede reden waarom wij vastliepen is omdat wij bij aanvang van het project nog aan elkaar moesten wennen wat het verzinnen van concepten bemoeilijkte. Het komt er op neer dat in die fase men meer bezig is met kennismaking dan het daadwerkelijk verzinnen van een bruikbaar concept. Men praat naar elkaars mond en er wordt eigenlijk nooit echt diep ingegaan op een concept. Dit wordt niet bewust gedaan maar speelt wel een grote rol tijdens het aftasten van het project en zijn grenzen.

Toen deze twee problemen werden geconstateerd is het team wat anders gaan proberen en hebben wij een alternatieve conceptingsmethode toegepast.

Trailwriting™

We hebben onze concept methode gebaseerd op het zogenoemde brainwriting met wat aanpassingen. Voor deze conceptmethode pakt iedereen een papier en schrijfgerei (voor velen een herbeleving van vroegere tijden, zoveel schrijven we niet meer in deze tijd). Hierna is het de bedoeling dat iedereen binnen tien minuten zijn eigen idee op papier zet en deze zonder overleg aan een ander, willekeurig teamlid door geeft. Het is zaak dat de papieren niet in een vast volgorde worden door gegeven. Een ander teamlid krijgt dan een compleet fris idee onder ogen waar hij op verder kan bouwen en naarmate de sessie voortduurt worden de concepten zo verder uitgewerkt. De sessie stopt wanneer het gehele team alle concepten onder handen heeft genomen. Wat begon als een korte alinea met een basis idee resulteert in zeven concepten waar elementen in voorkomen waar de originele schrijver in zijn eentje nooit aan gedacht zou hebben.

Deze methode van concepting is vooral bruikbaar voor teams die nog bezig zijn met de kennismakingsfase en waar de groepsdynamiek nog niet helemaal duidelijk is. Doordat het overleg geëlimineerd wordt kan ieder zijn ideeën vrij op papier zetten, zonder bewust of onbewust na te hoeven denken over de gevoelens van de voorgaande schrijvers en die van zichzelf; er is immers geen goed of fout. Deze benadering zorgt er voor dat mensen hun creatieve uittingen kunnen ventileren met als resultaat interessante ideeën die uit compleet onverwachte hoeken komen.

Door het loslaten van alle kaders uit de analyse en omgevingsfactoren, wat overigens het beste werkt als iedereen muziek op heeft zodat iedereen in zijn eigen wereldje zit, kunnen ideeën ontstaan die anders niet boven komen. Het mooie is dat zo ook de niet zo mondigen hun invloed kunnen uitoefenen aangezien ze niet hoeven te “winnen” van de meer extraverte persoonlijkheden onder ons.